تبلیغات
وبسایت گردشگری خوزستان - گوزن زرد ایرانی
وبسایت گردشگری خوزستان

با ما بصورت مجازی خوزستان را بگردید

گوزن زرد ایرانی

دوشنبه 13 تیر 1390

گوزن زرد ایرانی از جمله پستانداران نادری است كه زیستگاه اصلی آن طبیعت اطراف شهر دزفول است كه به تازگی احیا شده و از خطر انقراض نجات یافته است. رود دز یكی از مهمترین رودخانه‌های استان خوزستان كه دارای انشعابات فراوانی است و شاخه‌ اصلی آن از كنار زیگورات چغازنبیل (اثر جهانی ثبت شده) می‌گذرد.
در اطراف این رود، جنگلی نیمه‌گرمسیری وجود دارد که جنگل دز نامیده می‌شود. در حدود 45 كیلومتری چغازنبیل، رود دیگری جریان دارد كه رود كرخه نام دارد. رود كرخه هم مانند رود دز، توسط جنگلی احاطه شده كه جنگل كرخه نام دارد.
هر دو جنگل دز و كرخه با دارا بودن تنوع جانوری و گیاهی نسبتاً بالا از مهمترین مناطق جنگلی ایران به شمار می‌روند

.

گمان می رفت گوزن زرد ایرانی به كلی منقرض شده است اما در سال ۱۳۳۴ خورشیدی معلوم شد تعدادی از آنها در جنگل های اطراف رودخانه دز و كرخه باقی مانده اند.

در سال ۱۳۳۷ دو رأس از آنها به باغ وحش اپل آلمان و در سال ۱۳۴۲ تعداد شش رأس به دشت ناز ساری منتقل شد. پس از آن كه گوزن ها تكثیر شدند به مناطق مختلفی نظیر شمشكنده مازندران، جزیره اشك و كبودان در دریاچه ارومیه، زردلان كرمانشاه، جزایر كیش و لاوان و منطقه میان كتل فارس منتقل شدند.

گوزن زرد ایرانی عموماً شبگرد است و صبح زود و اوایل غروب فعالیت بیشتری دارد. به صورت اجتماعی زندگی می‌کند. معمولاً ماده‌ها، بچه‌ها و نرهای نابالغ در گروه‌هایی جدا از دستهٔ نرهای مسن مشاهده می‌شوند. گوزن زرد در محیط‌های طبیعی بسیار محتاط است و به مجرد احساس خطر با خیز‌های بلند فرار می‌کند. گاهی نیز در میان بوته‌ها و درختان مخفی می‌شود. در تابستان به واسطهٔ پوشش خال‌خالی، توانایی استتار خوبی دارد. در زمستان پوشش او تیره‌تر می‌شود.

نرها شاخ‌های بلند و نسبتاً پهنی دارند. رشد شاخ‌ها از یک سالگی به بعد شروع می‌شود، ولی شاخک‌ها از دو سالگی ظاهر می‌گردد. در اواخر فصل زمستان شاخ‌ها می‌افتند و شاخ‌های جدید بلافاصله شروع به رشد می‌کنند و در تابستان تکمیل می‌شوند. موها در فصل تابستان کوتاه است. رنگ پشت و پهلوها در این فصل، زرد متمایل به قرمز و زیر بدن و دم، سفید است. در قسمت پشت و پهلوها، خال‌های سفید مشخصی دارد. در زمستان، موها بلندتر و به رنگ خاکستری با خال‌های نامشخص است.

گوزن‌های زرد ایرانی اغلب در اوایل پاییز جفت گیری می‌کنند که در این فصل، گوزن نر از ظاهر بسیار زیبا و با ابهتی برخوردار می‌شود. در این فصل، گردن نرها متورم می شود و بین نرها جدال‌هایی در می‌گیرد. نرها با صدایی که شبیه خرناسهٔ انسان است قلمرو خود را مشخص می‌کنند. مدت آبستنی حدود هشت ماه است. یک و به ندرت دو بچه می‌زاید. وزن بچه‌ها در موقع تولد حدود چهار تا پنج کیلوگرم است. بچه‌ها پس از تولد قادر به راه رفتن و دویدن هستند، ولی مادر در چند روز اول، آن‌ها را در بین علف‌های بلند مخفی می‌کند. بچه‌ها به علت هم‌رنگی با محیط، نداشتن بو و بی تحرکی، از دید حیوانات طعمه‌گیر مخفی می‌مانند. در یک و نیم سالگی بالغ می‌شوند. طول عمر آن‌ها حدود ۱۶ سال است. در این فصل، بین نرها جدال‌هایی در می‌گیرد. گوزن‌های نر قوی‌تر با جذب چندین ماده قلمرو معینی برای خود ایجاد کرده و اجازهٔ ورود را به گوزن‌های نر دیگر نمی‌دهد. اغلب در فصل جفت گیری بین گوزن‌های نر بر سر جفت‌گیری درگیری‌های شدیدی رخ می‌دهد و گوزن بازنده بایستی قلمرو را به نفع برنده ترک کند و به دنبال قلمرو جدیدی باشد. در فصل جفت‌گیری، رفته رفته گوزن نر لاغرتر و نحیف‌تر می‌شود.

تغذیه گوزن‌ها بیشتر از علف‌ها و شاخ و برگ گیاهان می‌باشد، گاهی اوقات نیز از سرشاخه‌های درختان یا از پوست ساقه آن‌ها استفاده می‌کنند. گوزن‌های زرد ایرانی اغلب اوایل صبح قبل از طلوع آفتاب یا عصر به چرا می‌پردازند و بقیهٔ روز را به نشخوار کردن یا استراحت می‌گذرانند.

منبع:راهنمای گردشگری خوزستان




فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها

اَبر برچسبها





Powered by WebGozar