تبلیغات
وبسایت گردشگری خوزستان
وبسایت گردشگری خوزستان

با ما بصورت مجازی خوزستان را بگردید

فرا خوان (شما نویسنده ی ما باشید)

پنجشنبه 30 تیر 1390

نوع مطلب :گردشگری صنعتی، گردشگری تاریخی، گردشگری طبیعی، گردشگری مذهبی، مناطق گردشگری، شهرهای استان خوزستان، 

با سلام به همه ی بازدید کنندگان محترم ،

 

با توجه به درخواست های شما مبنی بر به تصویر کشیدن محل زندگی

 

شما بخشی جدید را ایجاد کرده ایم تا شما نیز بتوانید  پست های خود

                                                                                                              

را به مجموعه پست های وبلاگ ما اضافه  کنید تا تارنمایی کامل برای این

 

خطه از سرزمین عزیزمان ایجاد کرده باشیم امید است شما نیز کمال

 

همکاری را با ما داشته باشید.                                                                    

 

 

 

شما میتوانید پست های خود را به ایمیل ما ارسال کنید:

 

Neyshekarestan@gmail.com            

 

               

*اطمینان داشته باشید به محض دریافت ایمیل شما لینک٫تصویر٫فایل٫و

 

متن شمادر وبسایت قرار داده خواهد شد.

 

به همین جهت در بخش موضوعات سایت بخش (پست های شما ) را

 

 ایجاد کرده ایم تا پست های خود را در این بخش مشاهده کنید.

 

 


نقشه گردشگری خوزستان

شنبه 30 فروردین 1393

با سلام..برای دریافت نقشه گردشگری خوزستان که شامل بیش از 80 ناحیه زیبای گردشگری استان خوزستان است بر رروی لینک زیر کلیک کنید...

در ضمن برای مشاهده دقیق جزییات از گزینه زوم استفاده نمایید...برای دریافت نقشه در فایل پی دی اف کلیک کنید:


دانلود نقشه گردشگری خوزستان


سفر به آتشکده سر مسجد در مسجدسلیمان خوزستان

یکشنبه 15 مرداد 1391

آتشکده جاویدان (صفه سر مسجد) واقع در مسجد سلیمان بنایی متعلق به قرن هفتم قبل از میلاد است که بنا بر نظر برخی کارشناسان، معماران برای ساخت تخت جمشید از آن الهام گرفته‌اند

آتشکده سرمسجد خوزستان

نوع معماری این بنا، آتشکده جاویدان اورارتویی است که مهمترین مشخصه آن استفاده نکردن از ملات و گذاشتن سنگ خشک روی سنگ خشک دیگر است.بنا به نوشته‌های پروفسور گیرشمن، باستان‌شناس فرانسوی در کتاب «ایران از آغاز تا اسلام» تخت جمشید نیز با استفاده از همین الگو ساخته شده است.این معبد که در گذشته‌های دور همواره در آن آتشی افروخته بوده مشرف به سفه سرمسجد است که به گفته مورخان مقر حکومتی پارس‌ها بوده است.آتشکده سرمسجد، به دستور یکی از پادشاهان بزرگ هخامنشی ساخته شده و هر کدام از سنگ‌های بزرگ معدنی به کار رفته در آن ۴ تا ۵ تن وزن دارد.برای ساخت دیوارهای این معبد هیچ نوع ملاتی به کار نرفته و با توجه به زلزله‌های مکرر در مسجد سلیمان احتمال ریزش این سنگ‌های خشکه‌چین وجود دارد.محراب آتشکده متعلق به قرن ۷- ۸ قبل از میلاد است که شامل یک سکو به اندازه‌های ۲۰ در ۲۵ پا می‌باشد. در بخش شرقی محراب قسمتی که اکنون آتشکده می‌باشد برای عبادت ایرانیان بنا شده بود.سمت غرب ایران مقدس ویژه خدایان یونانی بوده و در سمت غربی آتشکده ۳ معبد برای ۳ تن از خدایان قدیم اختصاص داشت که ۲ تن از آنان هراکلیوس و آتنا می‌باشد.

یک پلکان به عرض ۲۵ متر مومنان را به روی صفه نزدیک محل مقدس هدایت می کرد و از آنجا که در پایان مراسم نیایش نبایستی از همان راه که آمده‌اند بازگردند یک پلکان دیگر در گوشه دیگر ضلع شرقی برای پایین رفتن ساخته بودند.
به عقیده پروفسور گیرشمن سابقه استقرار یکی از قبایل پارس در مسجدسلیمان به اواخر قرن هشتم قبل از میلاد می‌رسد.ظروف سفالی، سکه‌های قدیمی، مجسمه‌های باستانی و آثار کهنی از این بنای تاریخی بدست آمده است که در موزه‌های داخل و خارج نگهداری می‌شوند.همه ساله از سراسر ایران و حتی خارج از کشور جهانگردانی برای بازدید از این اثر ارزشمند باستانی به استان خوزستان سفر می کنند.

آتشکده سرمسجد در سال ۱۳۱۶ و با شماره ۳۰۰ به فهرست آثار تاریخی ملی و باستانی کشور به ثبت رسیده.




منبع:مرجع گردشگری ایران وجهان azsafar.com


آشنایی با جزایر استان خوزستان

دوشنبه 24 مرداد 1390

نوع مطلب :شهرهای استان خوزستان، گردشگری طبیعی، مناطق گردشگری، 

جزیره مینو خرمشهر


جزایر استان خوزستان:


1. جزیره مینو

این جزیره در گذشته نام "صلبوخ" داشته و بین آبادان و خرمشهر واقع شده و دو شاخه اروندرود آن را فرا می‌گیرد. مینوشهر، شهری کوچک است که در آن قرار گرفته است و دارای جمعیتی حدود 12 هزار نفر است و بیشتر کاربرد تفریحی برای مردم دو شهر آبادان و خرمشهر دارد. ۴۵درصد آنها به کشاورزی می‌پردازند ولی در کنار آن پرورش دام نیز در مینو جایگاه خاصی دارد.

در جزیره مینو پنج نهر جریان دارد که دو تای آن‌ها ‌از رودخانه جرف و سه تای دیگر از اروندرود منشعب می‌شود. جزیره مینو از معدود نقاطی از جهان است که در آن سیستم آبیاری بصورت طبیعی و با جزر و مد آب انجام می‌شود و نیازی به وسایل مکانیکی و تلمبه آب ندارد. نخل های بی شمار این جزیره اکوسیستم مناسبی برای زیست پرندگان مهاجر و همچنین نیزارهای انبوه و رازآلود آن پناهگاه حیوانات وحشی از جمله گراز است.

2. جزیره خور موسی

"خور" محدوده نیمه بسته آب مرتبط با دریای آزاد است که در درون آن آب دریا به مقدار قابل توجهی توسط آب رودخانه یا آب شیرین رقیق می شود. خور موسی کانال طویل و عمیقی است که از خلیج فارس منشعب شده و به دلیل ویژگیهای خاص خود در منطقه از موقعیت ممتازی برخوردار است. این منطقه با اکوسیستمی منحصر به فرد، در ساحل شمالی خلیج فارس و جنوب استان خوزستان واقع است. پهنای دهانه آن ۳۷ تا۴۰ کیلومتر و طول آن از دهانه تا بندر امام خمینی ۹۰ کیلومتر و تا بندر ماهشهر ۱۲۰ کیلومتر است.

خور موسی با متوسط عمق ۲۰ تا ۵۰ متر زیستگاه بسیاری از پرندگان نادر از جمله گیلانشاه خالدار و مکان تخم ریزی بسیاری از ماهیان خلیج فارس بخصوص میگو است. آلودگی ناشی از اکتشاف و استخراج نفت و تردد نفتکش ها، حوادث و سوانح مربوط به سکوهای نفتی، رفت و آمد کشتیها، منابع و صنایع مستقر در خشکی باعث شده اطراف این جزیره از آلوده‌ترین نقاط خلیج فارس به حساب بیاید.

3. جزیره بونه

تلفظ قدیمی‌تر نام این جزیره غیر مسکونی استان خوزستان "بُنّه" است. جزیره بونه به همراه دو جزیره کوچک دیگر به نام‌های دارا و قبرناخدا در منتهی‌الیه شمال غربی خلیج فارس در دهانه خورموسی در استان خوزستان واقع شده‌ است. فاصله هوایی این جزیره از دو شهر هندیجان و بندرماه‌شهر تقریباً یکی است. از پرندگان این جزیره می‌توان به سلیم خرچنگ‌خور اشاره کرد. این جزیره محل تخمگذاری پرستوهای دریایی نیز هست.

نادری کازرونی در کتاب جغرافیای بنادر خلیج فارس در مورد بونه می‌نویسد: "در میانه خارکو و بصره دو جزیره واقع است یکی از آن دیره نام دارد و ثانی بنه و جزیره دیره بی‌آب و غیرمسکون و جزیره بنه آب گوارایی دارد و به‌ علت خرابی اطراف آن دو جزیره مذکور، به‌ غیر از معلمان خارکی عبور سایر اهل دریا به آن دو جزیره دشوار است زیرا که بیم شکستن سفائن در حوالی آن جزایر ناهنجار است و مسافت میان جزیره، بُنّه و دیره و خارک و خارکو چهار زام است که هر زام چهار فرسنگ باشد"

4. جزیره دارا

جزیره دارا در دهانه خور موسی قرار دارد. این جزیره غیر مسکونی و زیبا محل تخمگذاری پرستوهای دریایی است.

5. جزیره قبر ناخدا

جزیره قبر ناخدا به مانند جزیره دارا غیر مسکونی بوده و محل تخمگذاری پرستوهای دریایی است.

ب- جزایر استان بوشهر:

6. جزیره خارک

"خارک" جزیره‌ای است مرجانی با تاریخی پر از فراز و نشیب. این جزیره در حدود ۵۷ کیلومترى شمال غرب بوشهر و ۳۰ کیلومترى بندر ریگ واقع شده است. طول جزیره (شمالى - جنوبى) حدود ۸ کیلومتر و قسمت پهن تر آن در شمال به عرض حدود ۴ کیلومتر است.

در این جزیره یکی از مهم‌ترین پایانه‌های صادرات نفت ایران بنا شده است. جزیره خارک برای ایجاد لنگرگاه‌ها، با مزایای طبیعی و سواحل عمیق آن، برای پهلو گرفتن نفت‌کش‌های اقیانوس‌پیما بسیار مناسب است، به ویژه که قشر سنگی چون پشته‌ای که سطح جزیره را پوشانده، در وسط جزیره به بلندی 60 متر می‌رسد و این بلندی‌ها موجب می‌شوند بندرگاه‌های شرقی خارک را در مقابل شدت جریان باد که در جهت شمال غربی و جنوب شرقی می‌وزند، محفوظ نگاه دارند.

اگر کارشناسان، اکنون این جزیره را به عنوان مرکز تأسیسات عظیم صدور نفت برگزیده‌اند، دریانوردان‌ِ خلیج فارس نیز در ادوار گذشته از آن برای پهلو گرفتن کشتی‌ها استفاده می‌کردند. رومن گیرشمن باستان شناس مشهور فرانسوی که در تاریخ ایران باستان مطالعات و تحقیقات عمیقی دارد، در سال 1337 شمسی بنا به دعوت کنسرسیوم نفت ایران به دیدن جزیره خارک آمد.

کنسرسیوم نفت ایران پس از مطالعات بسیار، جزیره خارک را به دلیل داشتن سواحل عمیق بهترین مکان برای پهلوگیری نفتکش‌های بزرگ نفتی و ساخت تاسیسات عظیم نفت تشخیص داده بودند و چون ساخت این تاسیسات ممکن بود به آثار باستانی جزیره خارک که تا آن زمان هنوز مطالعاتی روی آنها صورت نگرفته بود، صدمه ای وارد کند، لذا طی نامه‌ای از اداره کل باستان شناسی وقت درخواستی برای مطالعه و کاوشهای باستانی کردند. از آنجایی که اکثر کاوش های آن زمان توسط فرانسوی ها انجام می‌شد لذا هیأت باستان‌شناسی فرانسه به سرپرستی رومن گیرشمن جهت این بررسی و کاوشها انتخاب شد.

پروفسور گیرشمن در سال 1958 بازدیدی از جزیره به عمل آورد که نتیجه آن یک سلسله کاوش های باستان شناسی بود که در بهار سالهای 1959 و 1960 توسط او و هیئت همراهش انجام گرفت. نتیجه کاوش های صورت گرفته، کشف آثار باستانی بود که بعدها بصورت کتابی با عنوان "جزیره خارک" به چاپ رسید. این کتاب که متن اصلی آن به زبان فرانسه بود نخستین بار در سال 1339 شمسی توسط شرکت ملی نفت ایران به سه زبان فارسی، فرانسه و انگلیسی انتشار یافت. همچنین گیرشمن در سال 1342 در سمیناری با عنوان "خلیج فارس" نتیجه کاوش های بعمل آمده در جزیره خارک را بازگو کرد.

از آثار کشف شده در کاوش های جزیره خارک که از دورترین ایام تاریخ خصوصا از زمان ساسانیان، پارت ها و دوره اسلام بجای مانده می توان به گور دخمه های پالمیران، معبد نپتون، آتشکده زرتشتیان، کلیسا و دیر نسطوریان، قبرهای سنگی و قبرهای ستودان و آرامگاه "میر محمد" منسوب به محمد حنفیه را نام برد. جزیره خارک با آثار تاریخى با ارزشى که دارد مى‌تواند به عنوان یک جاذبه گردشگرى در استان بوشهر مطرح شود. هر چند وجود تأسیسات نفتى مانع از عبور و مرور هر بازدید کننده‌اى به جزیره است و در حال حاضر تنها افرادى مى‌توانند در جزیره عبور و مرور کنند که یا ساکن جزیره خارک بوده یا موفق به دریافت مجوز از فرماندارى استان بوشهر شوند.

جزیره خارک تنها زیستگاه مطمئن آهوان در استان بوشهر است اما فعالیت واحدهاى صنعتى در جزیره خارک و شکار آهوان توسط افراد سودجو که عموماً توسط ا فراد شاغل دراین واحدها هستند، باعث انقراض نسل آنها می‌شود.

7. جزیره خارکو

در فاصله ۵ کیلومتری شمال شرق جزیره خارک جزیره کوچکی وجود دارد که به آن "خارکو" می‌گویند. این جزیره دارای تعدادی تأسیسات به جای مانده از حضور نظامیان کشور در سالهای جنگ ایران و عراق از جمله اسکله و ساختمانهای انبار که امروزه محل مناسبی جهت رشد پرندگان در این جزیره شده است. این جزیره همچنین زمانی محل استقرار نظامیان انگلیسی جهت تسخیر خارک بود و پیش از آن نیز میر مهنا برای حمله به هلندیان در خارک از خارکو نیروهای خود را به سمت خارک گسیل داشته‌است.

8. جزیره عباسک

نام پیشین این جزیره "شاه زنگی" بوده است. به تازگی برای این جزیره غیر مسکونی طرحی برای ایجاد یک دهکده گردشگری در دست تهیه است. این جزیره بین بندر بوشهر و شبه جزیره شیف قرار دارد و به دلیل نزدیکی به خشکی از نظر توریستی بسیار اهمیت دارد. بافت زمین و جنس خاک آن برای کشاورزی مناسب نیست و بیشتر زمین آن ماسه‌ای است.

9. جزیره میر مهنا

جزیره "میر مُهَنّا" از جزیره‌های غیرمسکونی ایران در خلیج فارس است. انگور و انجیر این جزیره از قدیم معروف بوده‌ است. درخت کُنار بزرگ و تناوری به نام کُنار میر مهنا در این جزیره وجود دارد و گنبدی موسوم به قدمگاه امیرالمؤمنین نیز در این جزیره قرار دارد. این جزیره به نام یکی از راهزنان محلی که به کریم خان زند و هلندیان حمله می‌کرد یعنی میر مهنا نامگذاری شده ‌است.

10. جزیره فارسی

این جزیره نیز فاقد سکنه است و به دلیل وجود ایستگاه هواشناسی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار ایست. ایستگاه هواشناسی جزیره فارسی اطلاعات هواشناسی را به تمام شرکت‌های کشتیرانی می‌رساند.

11. جزیره تهمادو

نام دیگر جزیره غیر مسکونی تهمادو، "جبرین" است.

12. جزیره نخیلو

این جزیره نیز غیر مسکونی است و در حال حاضر بیش از هر چیز محل زیست لاک پشتان خلیج فارس است.

13. جزیره گُرم

"گُرم" از جزیره‌های غیر مسکونی استان بوشهر است که به دلیل وجود انبوه درختان جنگلی موسوم به گُرم به همین نام مشهور شده است.


پل قدیمی لالی به زیر آب رفت

چهارشنبه 12 مرداد 1390

به دنبال آبگیری سد گتوند به عنوان بلندترین سد خاكی ایران، پل قدیمی و ارتباطی محور مسجدسلیمان ـ لالی به زیر آب فرو رفت و بخشی از تاریخ 105ساله نفت ایران از بین رفت.

از آنجا كه با آبگیری سد گتوندعلیا حدود 20 كیلومتر از جاده مسجدسلیمان به لالی در دریاچه قرار گرفته و مستغرق می‌شود، احداث پل بزرگ لالی و جاده‌های طرفین آنها با هدف جایگزین كردن محور موجود و برقراری ارتباط بین شهرهای مذكور و عبور لوله‌های نفت و گاز در منطقه به مرحله اجرا درآمد.

فرو رفتن این پل فلزی قدیمی كه سال 1329 روی رودخانه كارون و به منظور ارتباط 2 شهر نفتی لالی و مسجدسلیمان توسط صنعت نفت احداث شد؛ در حالی اتفاق افتاد كه ده‌ها تن از كاركنان بازنشسته و قدیمی صنعت نفت كه از این پل خاطرات تلخ و شیرین بسیاری داشتند، در لحظه غرق شدن این پل از تپه‌های مشرف بر جاده این لحظه را تماشا و گریه می‌كردند.

این پل به صورت خرپای فلزی با عرض 4 متر و قابلیت عبور خودروهایی تا وزن 30 تن روی سه پایه سنگی مرتفع ساخته شد و بیش از 61 سال سیلاب‌های خروشان رودخانه كارون را تحمل كرد.

پل لالی از نوع كابلی و دارای عرشه فلزی با پایه‌ها و پایلون‌های بتنی و كابل‌های تركه‌ای بوده و در ارتفاع 155 متری از كف رودخانه كارون ساخته شده است.

برای احداث جاده‌های جایگزین و پل لالی با مجموع 4/16 كیلومتر در شرایط بسیار سخت كوهستانی و با صعوبت بالای منطقه، 4 میلیون متر مكعب سنگ برداری انجام شده است.

خطر زیر آب رفتن آثار تاریخی در پشت دریاچه سد گتوند در حالی است كه مدیر مطالعات و دبیر كمیته آبگیری طرح سد و نیروگاه گتوندعلیا گفت: پژوهشكده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی طی نامه‌ای به مجری طرح سد و نیروگاه گتوند علیا، آبگیری این طرح را تا تراز 140 بلامانع اعلام كرد.

آرش محجوب افزود: با توجه به این‌كه مرحله نخست آبگیری سد تا تراز 140 پیش‌بینی شده، پژوهشكده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی آبگیری تا این تراز را بلامانع اعلام كرده است.

مدیر مطالعات طرح سد و نیروگاه گتوندعلیا در خصوص اقدامات انجام شده در این رابطه به مهر گفت: همزمان با عملیات اجرایی طرح سد و نیروگاه گتوند علیا در سال 85، قراردادی با پژوهشكده باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی با موضوع بررسی‌های باستان شناختی در محدوده مخزن سد و شناسایی محوطه‌های باستانی منعقد و به دنبال آن در سال 86 این بررسی‌ها آغاز شد و سال 87 فصل نخست مطالعات نجات بخشی سد گتوندعلیا انجام پذیرفت.

وی افزود: این كاوش‌ها در مناطق دیگر نیز ادامه یافت؛ به طوری كه سال 89 بخش‌های دیگری حدفاصل مسیر مسجدسلیمان به لالی كه در مخزن سد گتوندعلیا مستغرق می‌شود، كاوش شد.

همچنین 23روستا پس از آبگیری سد گتوندعلیا از منطقه دریاچه سد جابه‌جا می‌شوند. با آبگیری این سد 375 خانوار از منطقه  جابه‌جا می‌شود.

آثار تاریخی پشت سد گتوند

به گفته وی، به زیر آب رفتن و غرق شدن بخشی از سرزمینهای کوه دشتی استان خوزستان به همراه شمار بیشماری از درختان (کنارستان) و گونه های گیاهی و جانوری، همچنین کشتزارهای دیم مورد استفاده، چراگاهها و... از مشکلاتی است که با ساختن سد گتوند علیا پدیدار می شود


روستای پامنار در کنار دریاچه زیبای سد دز

شنبه 25 تیر 1390

عکس از وبلاگ  http://aapadana.blogfa.com

          

دزفول -روستای پامنار-دریاچه سد دز- عکس از  دکتر عباسی - وبلاگ گروه کوهنوردی آپادانا

 

روستای پامنار جزو بخش شهیون از توابع سردشت در فاصله هوایی ۲۵ کیلومتری و فاصله جاده‌ای ۴۲ کیلومتری شهر دزفول و در موقعیت جغرافیایی ۲۵ و ۴۵ تاَ ۲۹ و ۴۸ طول شرقی و َ۳۷ و ْ۳۲ تا َ ۳۸ و ْ۳۲ عرض شمالی به وسعت ۵۷ هکتار در میان دامنه‌های رشته کوه‌های زاگرس و مشرف به دریاچه سد دز در شمال این شهرستان واقع شده است.

روستای پامنار به واسطه چشم‌اندازهای بسیار متنوع طبیعی ـ فرهنگی و به دلیل هم‌جواری با دریاچه دز، وجود قلعه طبیعی شاداب، درخت‌های سدر، دره‌ها و چشمه‌ها دارای طبیعتی جذاب و خاص است که همه ساله گردشگران فراوانی را به خود جذب می‌کند.

از جمله تفریح‌های موجود در منطقه می‌توان به قایق‌رانی در دریاچه دز، اسکی روی آب، شنا، گذران اوقات فراقت در جزایر دریاچه و سواحل آن، استفاده از هوای مطبوع، مشاهده حیات‌وحش منطقه به ویژه پازن و تیهو، ماهی‌گیری ورزشی در دریاچه، مشاهده و آشنایی با زندگی عشایری مردم بومی و فضای زیبای معماری سنتی منطقه، آشنایی و مشاهده صنایع کوهنوردی و مشاهده دره‌های عمیق کول‌ خرسان و دره رودخانه دز نام برد.

فضای روستا با بوی خانه‌های کاه‌گلی آن شما را مهمان سفر به سال‌ها پیش می‌کند. از گیاهان و پوشش‌های منطقه می‌توان به رملیک، کنار، بنه، بادام، جاز، انجیر، بلوط و نخل اشاره کرد. از دیگر جاذبه‌های این منطقه می‌توان از هنر کپوبافی یاد کرد که از صنایع دستی رایج بومیان منطقه است. هنر کپوبافی برای مردم این منطقه نه تنها هنر و ذوق به شمار می‌رود بلکه زندگی است و محل مناسبی برای امرار معاش زنان زحمت کشی محسوب می‌شود که ‌در کنار کار طاقت فرسای روزانه، به تهیه آن می‌پردازند و همواره به عنوان یک میراث آن را حفظ کرده‌اند.

کپوبافی از بافته‌های حصیری است و مواد اولیه آن کرتک و برگ نخل‌های خرما است که‌ از سالیان متمادی رواج داشته است. کرتک نوعی گیاه خودرو است که در حاشیه نهرها، رودخانه‌ها و دشت‌های منطقه شهیون به وفور یافت می‌شود.  روستا پامنار در گذشته در کنار سرچشمه‌های رود دز قرار داشته و با داشتن نخلستان‌های زیاد مرکز مهمی برای تهیه مواد اولیه آن به شمار می‌رفته است اما با آب‌گیری سد دز در سال ۱۳۴۲ نخلستان‌های این منطقه به زیر آب رفت و خود روستا نیز به محل فعلی آن یعنی کنار دریاچه منتقل شد. در حاشیه دریاچه سد دز برخی نخل‌ها از آب بیرون زده ‌شده که نشان از وجود بخشی از نخلستان‌های آن زمان است.

 
بعد از این اتفاق صنعتگران کپوباف با توجه به این‌که این هنر دستی ریشه در فرهنگ و آداب آن‌ها دارد و بخش مهمی از هنر آن‌ها محسوب می‌شد مواد اولیه خود یعنی برگ نخل‌های خرما را از سایر مناطق به ویژه مناطق جنوبی کشور تهیه می‌کنند. محصولات زیادی توسط کپوبافان در زمینه‌های مختلف به ویژه ظروف تزیینی و سنتی با استفاده از رنگ‌ها و نقوش سنتی، از دیر باز تولید و با هویتی تاریخ، زینت بخش خانه‌ها هستند. انواع این تولیدات شامل اشکال مسطح، بیضی و دایره‌ای و با کاربردهای مختلف به ویژه مصنوعات صنعتی از جمله گلدان، جا دستمالی، زیرکتری زیرقوری، میوه خوری و انواع دیگر محصولات حصیری بافت می باشد.  نوع تولیدات کپو در منطقه از نظر کمی و کیفی در سطح بسیار خوبی قرار دارد. مسابقه و نمایشگاه کپوبافی نیز تاکنون در روستای پامنار با هدف ارایه توانمندی‌های زنان و دختران این منطقه در امرکپوبافی و بافته‌های حصیری برگزار شده که مورد توجه گردشگران زیادی واقع شده است. محصولات تولیدی کپو این روستا و روستاهای شهرستان دزفول به سایر نقاط کشور به ویژه تهران و شهرهای شمالی ‌ارسال می‌شود.

روستای پامنار در سال‌های اخیر با توجه به پتانسیل‌های بالای گردشگری به عنوان یکی از روستاهای نمونه گردشگری استان خوزستان برگزیده شده و به تازگی اقداماتی نظیر تسطیح تپه‌ها برای احداث رستوران، کمپ و پارکینگ و تعریض جاده دسترسی در این منطقه صورت گرفته است. شغل عمده ساکنان منطقه دامداری است که در کنار دامداری کشاورزی به صورت کشت دیم و بیشتر کشت دیم گندم و جو وجود دارد . هم‌چنین عده زیادی از ساکنان روستاهای پاقلعه و پامنار به شغل صیادی در دریاچه سد دز مشغولند . زبان مردم محلی گویش لری بختیاری است و سنت‌ها و آیین‌های اصیل بختیاری درآداب ساکنان به چشم می‌خورد.
 
رونق اقتصادی، ایجاد اشتغال، شکوفایی و توسعه صنعت و خدمات گردشگری از اهداف احداث منطقه گردشگری روستای پامنار در شهرستان دزفول به شمار می‌رود زیرا این روستا یکی از مناطقی است که از نظر پتانسیل گردشگری نه تنها در سطح خوزستان بلکه در سطح کشور می‌تواند از جایگاه خاصی برخوردار شود. اما مهمترین عاملی توجه گردشگران به روستای پامنار هم‌جواری آن با دریاچه‌ی شهیون است. این دریاچه یکى از زیباترین دریاچه‌هاى ایران و جهان در شمال غربی دزفول و پشت ۲کوه شاداب و تنگوان شکل گرفته که چهره زیبایى به این منطقه داده است به گونه‌اى که جزیره بزرگ وسط دریاچه با مساحت بالغ بر ۶۰ هزار متر مربع چشم‌انداز زیبایى را به وجود آورده است. در این جزیره درختان کنار (صدر)، بادام کوهى، کلخنگ، بید و هم‌چنین جانوران کوچکى مانند روباه و خرگوش در کنار پرندگان زیبایى مثل تیهو، کبک و پرندگان دریایى حیات وحش بى نظیرى را شکل داده است.

  لازم به ذکر است که این جزیره به دلیل موقعیت جغرافیایى خوب و مسطح بودن زمین آن شرایط مناسبى را برای احداث مراکز تفریحى و اقامتى و جذب هر چه بیشتر گردشگران به منطقه فراهم آورده است. به دلیل زمینه مساعدی که این دریاچه دارد در آن انواع آبزیان پرورش داده می‌شوند. به همین خاطر در فصولی از سال محل مناسبی برای صید ماهی محسوب می‌شود. در کنار روستای پامنار و به فاصله‌ کمی از آن روستای زیبای دیگری به نام  پا قلعه وجود دارد که ورودی و دسترسی اصلی قلعه شاداب در آن قرار گرفته و برخی به دلیل شهرت روستای پامنار و هم‌جواری این ۲ روستا را یکی می‌دانند. با توجه به پتانسیل‌های بالای طبیعی و تاریخی منطقه در سال‌های اخیر تلاش‌هایی از سوی اداره میراث فرهنگی برای ثبت ملی برخی از آثار و توسعه گردشگری منطقه و نیز پیگیری‌هایی به منظور حفاظت از محیط طبیعی آن توسط اداره حفاظت محیط زیست  دزفول صورت گرفته است. در فصل زمستان و اوایل بهار بهترین زمان برای سفر به این روستا و منطقه است. این در حالی است که گردشگران و کوهنوردان زیادی برای استفاده از جاذبه‌های طبیعت زیبای منطقه به آن سفر می‌کنند.

 

منبع: گفتگوی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان با محمد آذرکیش،عضو انجمن دوستداران میراث فرهنگی دزفول


وبلاگ:میراث فرهنگی و گردشگری خوزستان



فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها

اَبر برچسبها





Powered by WebGozar